چرا ترورهای موساد آنقدر دقیق بود؟
احتمالاَ تئوری های مختلفی از نحوه شهادت دقیق برخی افراد و یا نحوه شهادت برخی شهدا مثل شهید علی شادمانی توسط موساد شنیده اید که گفته شده از طریق ترکیب دوربین‌های شهری و دوربین بانک، داده های DNA ناشی از مراجعه به آزمایشگاه ژنتیک و استفاده از هوش مصنوعی بوده است. واقعیت اینست که قبل از حمله ایران به وایزمن و موسسه تحقیقات بیولوژیک اسرائیل IIBR این رژیم رتبه ۱ تحقیقات بیوتروریسم را داشت(با فرماندهی رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای حفظه الله در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه این زیرساخت ها و تاسیسات نابود شد)و ازطرفی رژیم اسرائیل بیش از هرکشوری دسترسی به اطلاعات انفورماتیکی و نرم افزارها دارد تا جایی که NSA آمریکا با 9000 متر مربع سوپرکامپیوتر تنها یکی از خدمتگزاران این رژیم محسوب میشود؛
اما بنظر میرسد واقعیت ریشه ترورها چیز دیگریست زیرا سطح دانش علمی بشر در استفاده از ظرفیت های بیوتروریسمی و هوش مصنوعی شناخته شده است، لذا کمی اطلاعات پایه برای جلوگیری از تکرار حوادث کمک میکند؛
اولاَ استفاده از داده‌های DNA(تعداد بازهاDNA, توالی آنها،کروموزوم ها،…) برای شناسایی چهره از طریق دوربین ممکن نیست و این اطلاعات برای ساخت اتانیک بمب ها و یا داروهای شخصی سازی شده استفاده میگردد.
دوماَ دوربین های اکثر بانکها اصلا آنلاین نیستند و اگر آنلاین باشند هم نیاز به تطبیق تصاویر با نرم افزارهای تشخیص چهره است که این ابزارها بسیار متنوع اند اما هک سرور دوربین ها و انتقال تصاویر به اسرائیل الزام دارد که غیرممکن نیست اما امر سهلی نیست.
سوماَ انتقال داده های دوربین ها برای ترور یک شخص خاص(هدف) در محیط شهری به پهپاد بصورت مستقیم و آنلاین برای استفاده در ترورهای موساد، بیشتر بزرگنمایی نظامی و سودوساینس است زیرا این تکنولوژی بدلیل تکنیکال هنوز عملیاتی نیست و استفاده از هوش مصنوعی در ترور پهپادی بیشتر برای ترورهای جمعی افراد با مشخصه ظاهری یکسان مانند محیط زمین جنگ مناسب است که افراد لباس با فرم یکسان دارند.
چهارماَ ریشه علت ترورهای دقیق را نه فقط در نرم افزارهایی مثل واتس آپ باید جستجو کرد زیرا اکثر فرماندهان نظامی همه پروتکل‌های حفاظتی را رعایت میکنند. لذا بنظر میرسد در برخی ترورها مثل برخورد پرتابه به دیوار کنار خانه و دقیقا اتاق خواب(بجای ورود از پنجره) میتواند تئوری درست تر این باشد که تمامی افراد دارای موبایل هستند و موبایل نیاز به سیم کارت دارد، افراد خاص دارای خط های اصطلاحاَ سفید هستند لذا رسیدن به این خطها کار آسانی نیست اما غیرممکن نیست و برخی شهدا نیز شاید اصلا خط سفید نداشتند یا درکنار خط سفید از خط روزانه استفاده میکردند که شماره آنها قابل شناسایی آسان هستند(بدلیل پخش شماره و گفتگو با افراد مختلف)، در مرحله دوم هر موبایلی یا از شبکه مخابرات استفاده میکند یا موبایل ماهواره ای است، که فرماندهان و دانشمندان از موبایل معمولی استفاده میکنند، حال باید بدانیم لوکیشن دقیق همه موبایل ها با ضریب خطای بسیار کم توسط BTSهای مخابراتی به آسانی کشف میشود، حتی اگر سیم کارت عوض شده باشد هم IME دستگاه موبایل در سیستم مخابرات ثبت است و با ورود سیم کارت جدید به دستگاه موبایل قبلی بازهم مشخص میشود که سیم کارت متعلق به چه موبایلی است.
پس این حجم از ترور هماهنگ و دقیق نمیتواند ساده سازی در حد استفاده از واتس آپ شود. بدون شک بدافزارها و اپلیکیشن‌های خارجی مانند واتس‌اپ میتوانند دروازه های نفوذ و جمع آوری اطلاعات باشند اما تئوری های انتزاعی مانند استفاده DNA ژنتیکی برای شناسایی دوربین شهری و اتصال به پهپادها برای شناسایی دقیق، همان مطالب تولید و نشر شده توسط منافقین و موساد برای ابهام در ترورها هستند، درواقع بنظر میرسد ریشه ترورهای دقیق را باید در افرادی که به هر عنوان دسترسی به شماره سیم کارتها دارند و همچنین نفود یا هک سیستم های مخابراتی در تعیین لوکیشن دقیق برخی شهدا جستجو کرد، البته در کنار همه این موارد باید به باگ اطلاعاتی یا عدم توجه به اصول پدافند غیرعامل در ثبت هر نوع اطلاعات مکانی شهدا هم توجه کرد. کل مسئولین باید نگاه ویژه تری به پدافند غیرعامل در تمامی حوزه ها اعم از وزراتخانه، سازمانها و ارگانها داشته باشند.
به امید ایران آبادتر و امن تر.
نویسنده: مهدی اصغری